Ervaringen

Wij merken dat het voor sommige mensen moeilijk is om de stap naar een herdenking als Wereldlichtjesdag Hoeksche Waard te zetten.  Je wilt misschien wel komen, maar je vindt het ook spannend omdat het misschien onduidelijk is hoe het gaat en wie je zult aantreffen.

Het kan dan fijn zijn om ervaringen van anderen te lezen om je zo een beeld te vormen of een herdenking als die van Wereldlichtjesdag Hoeksche Waard bij je past.

Wij zouden het fijn vinden als je een berichtje wilt achterlaten hoe je de avond hebt ervaren om zo anderen te informeren en te ondersteunen.

Laat hier uw bericht achter

Verbondenheid, ruimte voor liefde en verdriet

By Ervaringen

Vorig jaar heb ik voor het eerst Wereldlichtjesdag bijgewoond. Het mooie aan de avond vond ik de enorme verbondenheid. Dat iedereen die daar aanwezig is, daar is om dezelfde reden. En tegelijkertijd dat iedereen op zijn eigen manier bezig is met het verdriet; bepaald door eigen persoonlijkheden, ervaringen, de leeftijden van onze kinderen (van een aantal weken in de buik tot kinderen die de ‘volwassen’ leeftijd hebben bereikt) en het aantal jaren dat we ze al moeten missen. 

De avond zelf bestaat uit verschillende onderdelen. Zo werden er ervaringsverhalen verteld, wat ik erg prettig vond voor de herkenning en erkenning. Prachtig was het aansteken van de kaarsen. Het was een bijzonder moment om bij ons zoontje stil te staan en zijn naam te laten horen. En ook al weet je dat je niet alleen bent in je verdriet, je ziet dat ook echt voor je ogen gebeuren als je alle namen hoort van de kinderen en de familieleden naar voren ziet komen die ze moeten missen. Of mensen moesten huilen of glimlachend terugdachten aan mooie momenten tijdens het aansteken van de kaars; alles was goed.

Mijn kinderen vonden het moment voor de broertjes en zusjes erg fijn. Er werd een verhaal voorgelezen van “Tot de maan en terug” en na afloop kregen de kinderen een Hazel-knuffeltje mee.  Allemaal hebben ze Hazeltje op hun kamer en die is onlosmakelijk verbonden met hun broertje. Heel mooi dat op deze manier ook zij even extra stil kunnen staan bij hun verlies.

Dit jaar mag ik iets vertellen over het verlies van een kindje nog voordat hij geboren is. Mocht je twijfelen of jouw verdriet wel thuis hoort op de wereldlichtjesdag, dat is niet nodig. 

“Niet het aantal dagen, weken, of jaren dat het kind heeft geleefd in de buik of op de aarde bepaald de mate van rouw, maar de mate waarin het kind is liefgehad” (Manu Keirse).

Anne.

Keano* en Kyran*

By Ervaringen

Wij gaan al een aantal jaren naar de wereldlichtjesavond sinds dat Bianca ( samen met alle andere mensen die er aan mee werken )deze avond organiseerd in Oud Beijerland zijn wij er elk jaar geweest. Wij missen onze 2 zoontjes/ broertjes  Keano * 10 Juli 2006 en Kyran* 9 Juli 2008 in ons gezin. We vinden dit een hele speciale avond om met ons gezin omdat we  onze en alle andere kinderen  herdenken met alle mensen in de zaal je voelt je verbonden met elkaar. Omdat iedereen die daar is weet hoe groot het gemis is van het kind wat zo gemist word.  En mooi een kaarsje aan steken met het gezin en mooi dat de naam van je kind genoemd word. En mooie muziek en mooie herkenbare toespraken. Echt een aanrader voor iedereen die een overleden kind /kinderen heeft om naar deze avond te gaan. Ons hele gezin vind dit een mooie en bijzondere avond . Na afloop ook mooie herkenbare gesprekken met lotgenoten.

Marc en Ilonka Dee-Luijendijk

By Ervaringen

Wereld lichtjes dag. Ik had er liever niet mee geconfronteerd geworden. Maar de rauwe werkelijkheid is dat we moeten leren leven met het gemis van ons kind. Elke dag opnieuw. De periode rondom de ‘feestdagen’ zijn emotioneel extra gecompliceerd. Op de 2 de zondag van december worden er overal in de wereld om 19:00 uur kaarsjes aangestoken ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Door de verschillende tijdzones in de wereld ontstaat hierdoor een golf van licht, zodat de wereld in deze donkere dagen een beetje lichter wordt voor de mensen met zo’n enorm verlies. Een golf van licht ter nagedachtenis aan alle sterrenkinderen. Wereld lichtjes dag in Oud-Beijerland voelde aan als thuiskomen, een warm bad en herkenning. Begrip van lotgenoten en een bijzonder liefdevol moment voor ons kind.

Marc en Ilonka Dee-Luijendijk

Sandra Smaal

By Ervaringen
Eigenlijk heel onverwacht ben ik op een zondagavond in 2016 naar de Wereld Lichtjesdag in Oud-Beijerland gegaan en wat was het fijn om daar met lotgenoten te zijn. De dag van het overlijden van je kind is de dag dat je hele wereld stil staat en alles nooit meer hetzelfde zal worden. Andere ouders vinden het soms lastig om je verdriet en gemis te begrijpen, met lotgenoten onder elkaar heb je geen woorden nodig. Je weet wat de ander heeft moeten meemaken want het is ook jouw weg.  Onze zoon Jelle is op 18-jarige leeftijd overleden en na deze dag is alles anders geworden. Wat fijn om met elkaar bij onze kinderen stil te staan met het aansteken van kaarsen en het uitspreken van hun namen. Mooie muziek om naar te luisteren en sprekers die ook jouw weg gelopen hebben. Een heilzame avond
  Sandra Smaal 

Susanna van Rijswijk-Lips

By Ervaringen
Verbondenheid
Ons zoontje is in 2009 een week na zijn geboorte overleden aan een hartafwijking en verleden jaar, 2017, zijn wij voor het eerst naar Wereldlichtjesdag geweest.
Ik voelde mij verbonden met de ouders, die net als ons, het verdriet dragen en de pijnlijke weg af moeten leggen na het overlijden van hun kind(eren). Het gaf mij een gevoel van rust. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn man. Hij liet zijn tranen de vrije loop. Iets wat hij normaal gesproken niet doet.
De wereld gaat immers verder, maar voor ons staat hij op veel momenten stil. Op ons zoontje zijn geboorte- en sterfdag en zo ook met de feestdagen.
Het verdriet wordt niet gezien, ons kind wordt niet door iedereen meer gezien, terwijl hij altijd deel uit zal maken van ons gezin…
We voelen ons met regelmaat alleen en onbegrepen in het dragen van dit verdriet.
Bij Wereldlichtjesdag is dat anders…
Hier wordt de naam van ons kind genoemd, hier kunnen wij stil staan bij het verdriet, de pijn van het gemis. Een verloren toekomst. Ieder op zijn of haar eigen manier… En het is goed… Het wordt begrepen… Er staat geen tijd voor rouw, er is erkenning en niet te vergeten… Herkenning… Voor mij persoonlijk is het fijn om het verdriet te kunnen delen en het gevoel te hebben niet alleen te zijn..
Samen zijn met lotgenoten, die je een hand kunnen reiken en je kunnen bijstaan om met dit immense verdriet om te kunnen gaan geven mij het stukje kracht, dat wij nodig hebben om dit pad te kunnen blijven doorlopen en vooral de aandacht die er is voor ons/onze verloren kind(eren) op deze avond…

Grietje Jongerius

By Ervaringen
Niet zo maar een moment, niet zo maar een naam, Casper en Eva jullie hebben bestaan!

2017. De eerste keer dat ik naar deze avond ga. Ik zie er tegenop. Eigenlijk hoor ik er voor mijn gevoel niet te zijn. De verhalen van mensen, die hun kinderen hebben verloren nadat ze al in hun leven waren geweest, raakt mij diep! Mag ik er wel zijn? Mijn kinderen heb ik na 24 weken verloren. Gedurende de avond krijg ik het gevoel dat ik er wel mag zijn. Er is geen maat voor verdriet. Dit gevoel is universeel. Of het nu kort geleden is of ik mijn geval 23 jaar geleden, het gemis blijft even groot. Er is een gat ontstaan, dat nooit meer kan worden gevuld. Het was een stemmige, prachtige avond om dit met elkaar te delen. Dank je wel Bianca dat je mij over de streep hebt getrokken. Ook dit jaar zullen wij er weer bij zijn om Casper en Eva te gedenken. Hoewel ze voor altijd in mijn hart zijn en in mijn gedachten.

Ellie Kalkman

By Ervaringen
Vorig jaar was ik er helaas niet bij, de 2 keer ervoor wel. Ik werk in de Kraamzorg en elk jaar maken we het een aantal keer mee dat er kindjes stil geboren worden. Dat doet wat met je en het voelt goed om daar op wereldlichtjesdag bij stil te staan. Ook denk ik op deze avond aan het dochtertje van vrienden uit Canada dat stil geboren is. Voor haar mocht ik een kaarsje aansteken dat daarna met familie mee is gegaan naar Canada, het staat daar bij haar herinneringsplek thuis, vind ik een prachtig idee!

Dikky Kruijthof

By Ervaringen
De eerste keer dat ik ging was 2 jaar terug vond het eng maar is allemaal mee gevallen vorig jaar met mijn schoonzus geweest het heeft op mij veel indruk gemaakt dit omdat ik de namen van mijn overleden kinderen hoorde maar het gaf me ook een soort van rust omdat ze nooit vergeten zullen worden en dit jaar ben ik er voor de 3de keer weer bij en de kaarsjes die ik mee krijg na afloop branden hier op hun geboorte dag altijd

Savannah Vertregt

By Ervaringen
De eerste keer dat ik naar wereld lichtjesdag ging was in december 2016. Ik hoorde via een lotgenootje dat er een mooie bijeenkomst zou zijn speciaal voor kindjes die het niet hebben gered. Mijn dochtertje is geboren op een vroeg termijn van 13 weken en is toen ook overleden. Vanwege het termijn voel ik soms een grote kloof tussen mijn lotgenootjes die een kindje verloren hebben wat verder in de zwangerschap of na de zwangerschap. Toen ik aankwam samen met mijn zus schoten we allebei vol. Het stond buiten vol met waxine lichtjes die prachtig stonden te branden. Na een hele mooie, emotionele avond ging ik met een hart verwarmend gevoel naar huis. Een plek en een avond speciaal voor mijn meisje en al de kindjes die wij moeten missen. Het jaar daarna ben ik weer gegaan met mijn gezin! Het voelt echt als een momentje voor ons meisje. Die zijn er al zo zeldzaam. Bianca en de mensen die deze avond regelen zijn echt toppers. Dankzij hun worden onze engeltjes niet vergeten.

Samantha Snaauw

By Ervaringen
In 2016 zijn wij een paar weken na het verlies van ons zoontje voor de eerste keer naar wereldlichtjesdag geweest, we wisten niet wat we konden verwachten was totaal nieuw voor ons. Maar ow wat een mooie ervaring was dat, je voelde je welkom en kon praten met andere ouders die ook een kindje zijn verloren. Mede door hierheen te gaan merkte wij dat we er niet alleen voor staan met het ow zo grote gemis. 2017 zijn wij weer gegaan en ook dat jaar was weer heel mooi er word echt aandacht aan besteed. Het was een mooie witte dag. Twijfelde om er heen te gaan ivm het slechte weer maar dit is een avond die je gewoon elk jaar weer moet beleven, tuurlijk je denkt elke dag aan je kindje maar deze avond is speciaal voor al die kindjes die helaas niet meer bij ons zijn. Een avond die je laat zien dat je er niet alleen voor staat en je verhaal kan vertellen zonder dat er raar op gereageerd word dat je dat met iemand deelt. 2018 zijn we er zeker weer bij en staan we weer de hele avond stil bij al die kleine sterretjes die zo ontzettend gemist worden.